Wiersze / Człowiek a śmerć
Samotność
wypełnia wspomnienia
co daliśmy sobie
co zatrzymaliśmy
z zamkniętą siłą
budowałeś spokój
widząc więcej i dalej
nie przesunę osi wydarzeń
bez ciebie jestem jak
roztrzaskane drzewo
20.08.2010
co daliśmy sobie
co zatrzymaliśmy
z zamkniętą siłą
budowałeś spokój
widząc więcej i dalej
nie przesunę osi wydarzeń
bez ciebie jestem jak
roztrzaskane drzewo
20.08.2010
| Statystyki: Ocena: +6 (+6,-0) Kategoria: Człowiek a śmerć Odsłony: 319 Komentarze: 11 Dodany: 20.08.2010 22:02 Edytowany: 02.11.2011 23:03 |
Anastazja
Status:offline
|
Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora | |



Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora
Oceny
Komentarze
xxcccccxx
"Życie jest jak podróż zaczyna się od pierwszego krzyku
jak świeczka na początek i koniec drogi"
Anastazja
Anastazja
Gaja
Anastazja
Gaja
jerzykujas
Wiersz ciekawy i chyba zbyt mało doceniony;)
Pozdrawiam
Mona
"bez ciebie jestem
(...)
kiczowatą dekoracją"
wiesz,że w obecnych czasach ludzie często biegają w poszukiwaniu kiczu,ale mają o nim już inne wyobrażenia niż dawniej ;)
Kicz obecny/jak prawie wszystko/ też musi być piękny.
Myślę,że Ty do tej grupy należysz,więc powodzenia !;)
:))))Mona
"bowiem to, czego się nie widzi,
Istnieje przecie przede wszystkiem"
Verliebt
Anastazja
Mona, dziękuję, miłe są Twoje słowa.:))
Veliebt, również dzięki, pozdrówka.
daniwanek
wiersz jest piękny.
Ale wewnętrznie buntuję się przeciwko zakończeniu (chociaż mi się podoba):
bez ciebie jestem
roztrzaskanym drzewem
kiczowatą dekoracją
TY ZAWSZE JESTEŚ SOBĄ!! ANASTAZJĄ Z PIĘKNYM, CZUŁYM SERCEM!!
NIGDY NIE BĘDZIESZ KICZOWATĄ DEKORACJĄ!!!
pozdrawiam serdecznie
D.
I śmiech niekiedy może być nauką, jeśli się z przywar, nie z osób natrząsa.
I. Krasicki
Dodaj komentarz