Była pewna dziewczyna, uśmiechnięta, życzliwa. Miała wiele marzeń i wiele pomysłów. Jednak jej świat zmienił się. Marzenia zniknęły, uśmiech też... Pojawił się ktoś, kto już na zawsze odmienił jej życie...na gorsze. To właśnie tego dnia, kiedy postanowiła się dobrze bawić, z taką pewnością weszła w 'tłum' ludzi, których tak dobrze znała, z którymi miała ten wieczór spędzić. Na początku było tak, jak miało być. Lecz potem wszyscy zaczęli pić, brać coś. Sama też wypiła, może pół piwa - więcej ani nie mogła, ani nie chciała. Zaczęło się robić nieciekawie, dlatego też postanowiła iść na górę, by w spokoju zadzwonić po tatę - ten miał ją odebrać, ale mógł dopiero za jakąś godzinę. Zaczekam, co mi szkodzi - pomyślała, chciała tylko bezpiecznie wrócić do domu. Gdy skończyła rozmowę zorientowała się, że nie jest tam sama. Postanowiła go wyminąć, przeszła dalej, ale on był szybszy. Zbliżył się...za bardzo, za blisko... Miał nad nią całkowitą władzę, zabrał ją do pustego pokoju, nie chciała tam iść... Bała się. Nie chciała nawet myśleć po co to wszystko. Lecz tego wieczora wziął to, co chciał. Z uśmiechem na twarzy, z brutalnością w rękach, siłą w mięśniach... Raz po raz niszczył jej świat. Raz po raz... Kiedy skończył, kiedy wreszcie skończył, zostawił ją zadowolony z siebie. Ona nie myślała o niczym innym, tylko o tym żeby stamtąd wyjść niepostrzeżenie i wrócić do domu. Ubrała się i wyszła. Czekając na tatę ścierała ślady łez, aż w końcu przyjechał. Niczego nie zauważył, nie chciała by ktokolwiek wiedział. Minęło trochę czasu - ona odgrodziła się murem, zamknęła się we własnej wieży, we własnym świecie. Nikt nie miał wstępu. Starała się żyć, żyć normalnie, ale upokorzenie zaczęło ją przerastać, nie miała żadnych perspektyw, celów, marzeń... Jej życie było całkowicie puste. W końcu postanowiła je zakończyć - wiedziała już, że nie udźwignie siły wspomnień...
Choć się nie udało i choć ona nadal żyje - umarła tamtego wieczora.