I szelest liści listopadowych już uciekł
W głowie jak w bajce usnęły wszystkie smoki
Został tylko bohater
Z nagim mieczem i próbą pokwitowania danej rzeczywistości

Pół wiatr pół pożoga w sercu wojownika
Została tam tylko ona lecz także zamilkła

Cisza rozrywanie cisza płacz cisza upadek
Gdzieś pod karczmą leży obłąkany włóczęga
Śpiewa bo to mu zostało

O jej pięknych włosach palcach etcetera
Godzinami zanosi się lamentem szaleństwa

I anioł swym zegarkiem wybija rytm
Bohater dalej walczy z wrogiem dnia dziÅ›
Obłąkany włóczęga wie o nim tyle co z bajek
A także i to że będzie miał z kim śpiewać