Paulo Coehlo według wielu czytelników jest pisarzem poruszającym ważne choć wymarłe w dzisiejszych czasach tematy. Usiłuje swymi myślami i światopoglądem zmusić, szczególnie młodych do myślenia i zastanowienia się nad biegem życia. Jednak niektórzy widzą w nim hochsztaplera, handlarza ezotyryką i człowieka, który stara się na siłe dowartościować dzisiejszą ludzkość. Bądź co bądź, hochsztapler czy też kaznodzieja, napisał on książke, która poruszyła miliony nawet tych najbardziej zatwardziałych serc. Alchemik bo tak owa powieść się nazywa jest szczerą esencją filozofi Coelho. Opowiada ona o pasterzu, chłopcu wykształconym, który miał zostać kapłanem jednak mimo swej długiej nauki nim nie został. Porzucił habbit by żyć w pełni wolnym i właśnie w tym wolnym życiu napotyka przygode, która wciąga, i nas w wielki wir nauk i pobudzenia do myślenia. Historia pasterza, króla Salem i wielu innych postaci przewijających się przez karty książki jest jedynie tłem do przedstawienia jednej myśli, która mówi: "Nie bój się działać, cały wszechświat robi wszystko potajemnie aby udało Ci się". Książka pobudza nas do myślenia, sprawia, że pragniemy spełnić nasze marzenia i pędzić za wiatrem nadzieji i wiary. Alchemik to człowiek zamieniający żelazo w złoto, człowiek poszukujący kamienia filozoficznego, który zapewnia życie wieczne. Jednak TEN Alchemik potrafi rzecz o wiele trudniejszą, mianowicie zamienia nasze serca i głowy w chłonne gąbki pragnące wiedzy, marzeń i ideologi. Właśnie dzięki temu jestem gotów nazwać Alchemika dziełem iście alchemicznym, syntezą związków słów, wiary i energii która przemienia ludzkie głowy. Myśle, że Coelho właśnie w tym celu nazwał swą powieść tym tytułem, by podkreślić, iż jest to alchemia najsilniejszej broni i tarczy, czyli słowa.