Wzburzone fale ocierają się o żarówki
Na pamięć kuszą młode serca
By rzucały się w odmęty szaleństwa
I kaprysy nieba znów chowają się pod promienie słońca
Zaklinając na pacierz namioty dotykających dłoni

I mieszka gdzieÅ› tam patron wiosny
Wtula siÄ™ notorycznie w zapach koszonej trawy
Plącząc się między nogami świętych i żółtymi mleczami

Cisza usłana wiotkimi kątami obija się o dym papierosów
Wciąż wypalanych płucami szaleńca z pogodnymi oczami
W których taplają się anioły szarych fotografii

Ten stojÄ…cy w kapeluszu to ja
Próbuję nazwać na nowo cztery ściany
Wołając dzikie anioły schowane w bryzie nagiej fali
TuptajÄ…c coÅ› o koszonej trawie

I rusza dalej aparatu klisza
Nawija na szpule świata kolejne teorie

Marzenia śpią gdzieś między nami
Wtulając się w patronów wiosny i prawdy
OczekujÄ…c pogodnego nieba