Jesteśmy dzisiaj daleko od słońca tego dobrze znanego,
Wciąż zmuszamy się do biegu w stronę ciemnych zakamarków,
Czerpiąc ze studni mody i blichtru zatapiamy się w przyjemności,
Tam jednak nic nie ma prócz kolejnych roczników i katalogów.

Sącząc z beztroskiej muzyki zbawienia skacze w toń ciemności,
Rozpływam się w kolejnych spazmach plastikowego szczęścia,
Między półkami a skrytkami na banknoty,
Zgubiłem tam drogę prowadzącą do Ciebie Boże.

Z tworzyw sztucznych stworzÄ™ serce na wieczystej gwarancji,
Będzie piękne nowe niełatane o twardej politurze lakieru,
Nie dostanie się tam nic kruszącego moją nieludzkość,
Dziś uśnie kolejna gwiazda zwyczajnego człowieczeństwa.