Wiersze / Człowiek

Z plastiku

Istniejesz
czy to zaledwie epizod wiatru

słyszę
szelest przestrzeni pomiędzy jej a jego biodrem
szklany dźwięk zrzucanej bielizny
aranżacje strachu i pożądania

wśród papierowej dekoracji ciał
nie stanie się życie

Statystyki: Ocena: +5 (+5,-0) Kategoria: Człowiek Odsłony: 201 Komentarze: 4 Dodany: 07.09.2010 22:38 Edytowany: nigdy	andersen Status:offline
Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora

Oceny

Anastazja, jerzykujas, Demon, iwka342, Emilia

Brak

Komentarze

Anastazja | 07.09.2010 22:45 #

Anastazja

Status: offline

...słyszę szelest pomiędzy biodrami" Jakoś mi tak lepiej się czyta. Pozdrawiam.

Demon | 07.09.2010 23:14 #

Demon

Status: offline

Piękne słowa. Niebanalne połączenie i zgranie zwrotów z łatwym w zrozumieniu przekazem. Nieco smutnym, niestety, ale szczerym. No, cóż, takie życie (jeśli dostanie się szansę życia oczywiście, ...).

Opisane emocje są bardzo prawdziwe i wszystko jest realistyczne, nie tylko dzięki temu. Działa również na wyobraźnię. Ja przynajmniej mam taką, że każdy wiersz widzę w jakimś kolorze. Tutaj dominuje czerwień, a właściwie już bardzo ciemna, wręcz "bordowy" -jak to się mówi- kolor. Taka nieponadczasowa barwa, bo to nie zawsze dobre określenie czegoś. Wiersz ma w sobie nutkę mistyczności w dobie XXI wieku. Podoba mi się to.

Pozdrawiam!

~Voyteq Hieronymus | 08.09.2010 15:28 #

Demonie, czerwień jest kolorem wojny..., walki... Chyba, że przyjmiemy, iż wojna jest zbliżenie między kobietą a mężczyzną... A ja ten wiersz, po prostu słysze, wyraźnie słyszę... Ten szelest, ten wiatr, ten strach, to pożadanie... I wyczuwam ich zapachy... Pożadanie nigdy nie jest berachu i vice versa... to całe mistrzostwo liryczne Marzeny... Od niej mozna się wiele nauczyć... naprawdę... Runa GEBO nie bedzie z WAMI

Emilia | 08.09.2010 18:42 #