Eco Umberto "Poetyka dzieła otwartego"

Artykuł ten chroniony jest prawami autorskimi.
Kopiowanie i rozpowszechnianie bez zgody autora - zabronione.

Najważniejsze zagadnienia:

Dzieło zamknięte posiada według autora określoną strukturę, którą należy odtworzyć tak jak zapisał ją autor.
Jednak odtwarzanie dzieła dokonuje się zawsze z określonej perspektywy indywidualnej, i w tym sensie każde dzieło jest otwarte.
Zawsze mamy do czynienia z wykonaniem i interpretacją.
Jednak dzieła Beria i Stockhausena są otwarte w innym sensie. Są to utwory nie dokończone gdyż autor powierza odbiorcy możliwość ułożenia zakończenia po swojemu.
W Starożytności mieliśmy do czynienia z zamykaniem dzieł.
W Średniowieczu istniały cztery sensy biblijne, które pomagały odczytać dzieło – dosłowny, alegoryczny, moralny, mistyczny – dawało to możliwość otwierania dzieł, jednak te reguły także były ustalone. Czy możemy więc mówić o dziele otwartym?
W Baroku człowiek wyzwala się z uświęconych kanonów.
W dobie Oświecenia i Romantyzmu mamy do czynienia z – poezją czystą – czyli wolnością poety, sztuką o niesprecyzowanym znaczeniu i sensie.
Świadomą koncepcję dzieła otwartego wnosi Symbolizm w drugiej poł. XIX w. (Sztuka poetycka Verlaine).
Korzystanie z symbolu jest charakterystyczne np. dla twórczości Kafki.
Najdoskonalszym przykładem dzieła otwartego jest Ulisses Jamesa Joyca.
Kalambur jest charakterystyczny dla poetyki dzieła otwartego.
Brecht ukazuje tylko zdarzenia, brak rozwiązania i niejednoznaczność mają na celu świadomą współpracę publiczności
Ciekawym przykładem jest Księga Mallarmego w której brak kolejności zdarzeń,a kartki można przestawiać według uznania.
Sztuka nie poznaje świata, lecz go dopełnia – rodzi formy własne, które łącza się z formami istniejącymi.
Metafora epistemologiczna – sztuka odzwierciedla rzeczywistość przez metaforę, analogie.
Ważna jest wieloznaczność percepcji – wyjście poza konwencjonalną wiedzę, aby uchwycić świat w jego świeżości. Przedmiot posiada bowiem rozmaite profile i my możemy zająć rozmaite punkty widzenia wobec tego samego profilu.
Istotne dla rzeczy i świata jest to, aby ukazywały się nam jako otwarte – zawsze możemy zobaczyć coś innego.
Mogłoby się zdawać, że otwartość dzieła i jego wielość rozwiązań może być kłopotliwa. Są to jednak tylko pozory. Wiele rozwiązań nie daje chaosu wewnętrznych powiązań ale pozwala na ich organizacje.
Rodzi się wówczas pytanie w jaki sposób mogę poznać świat lub rzecz skoro jest tak wiele spojrzeń na niego?
Należy pamiętać, że autor pozostawia dzieło do dokończenia, ale także pozostawia ukryte wskazówki, jak ów dzieło możemy dokończyć.
Dzieła otwarte i w ruchu są zawsze prawdziwymi dziełami a nie przypadkowymi zestawami chaotycznych elementów.
Dzieło to nieskończoność sprowadzona do skończoności.

Statystyki: Ocena: +1 (+1,-0) Kategoria: Nie wybrano Odsłony: 2749 Komentarze: 1 Dodany: 13.09.2008 2:00 Edytowany: nigdy	justyna Status:offline
Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora