gwiazdy tych dni były upadłe
zawieszone gdzieś na niciach pamięci
mieniących się przy płomieniu świecy

kalendarz był liczydłem końca
mogła z dokładnością roku
wyliczyć swoje odejście

***

marnotrawiony nektar bogów
spływał do kanalizacji
zatykając realność egzystencji

smażone na wolnym ogniu placki
były nieodłącznym elementem fantazji
likwidując coraz to większy głód

***

stała się laleczką Voo Doo
w rękach brązowej bezkształtnej cieczy

z dziewięciu punktów wybrała jeden
- wbijajÄ…c z zapomnienia
tą ostatnią igłę – końcową kartkę kalendarza