Wiersze / Refleksja na tle natury
Kamienna osobowość
Zebrał smutek ze zgniłych pól nadziei,
gdzie trawy rosnÄ… brunatne
- przepalone słonecznym wiatrem.
Zbutwiała kora odrywa się od pnia,
korzenie nie trzymają się jałowej gleby,
padajÄ… korony...
Choć kwiaty róży dawno obumarły,
to łodyga wciąż pamiętliwie kłuje.
Niebieskość niezapominajek nie wnosi spokoju,
tłumiona pod naciskiem wsiąka we wspomnienia.
Tylko kamień kopnięty zamienia się w piach,
bo dla wielu znaczył wiele, teraz rozsypał się –
na kawałek jeden, zakończony wielokrotnym zerem.
gdzie trawy rosnÄ… brunatne
- przepalone słonecznym wiatrem.
Zbutwiała kora odrywa się od pnia,
korzenie nie trzymają się jałowej gleby,
padajÄ… korony...
Choć kwiaty róży dawno obumarły,
to łodyga wciąż pamiętliwie kłuje.
Niebieskość niezapominajek nie wnosi spokoju,
tłumiona pod naciskiem wsiąka we wspomnienia.
Tylko kamień kopnięty zamienia się w piach,
bo dla wielu znaczył wiele, teraz rozsypał się –
na kawałek jeden, zakończony wielokrotnym zerem.
Koniecznie pomóż promować tę publikację:
| Statystyki: Ocena: +8 (+8,-0) Kategoria: Refleksja na tle natury Odsłony: 327 Komentarze: 7 Dodany: 23.07.2010 23:43 Edytowany: nigdy |
 jazzu
Status:offline 
|
 Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora | |
Oceny
Komentarze
jerzykujas
jazzu
jerzykujas
Anastazja
Rok temu raczkowałam tutaj przy Twoich doskonałościach.
Wejdź na Wywrotę, jestem ciekawa co Ci wielcy mądrzy tam powiedzą?
na temat Twoich. Pozdrawiam.:))
jazzu
mamusia45
Najpewniejszą oznaką pogodnej duszy jest zdolność śmiania się z samego siebie. Większości ludzi taki śmiech sprawia ból.
Friedrich Nietzsche
brudnooka
to łodyga wciąż pamiętliwie kłuje."
- zachwyt nad tym co było piękne przeminął, ale pamięć pisze historię nadal...nie jest dobrze krzywdy pamiętać stale, bo one są jak rdza, z czasem może być nie do opanowania- ja od niedawna uczę się wybaczać zostając z mądrością obojętności- nie są to wyżyny możliwości, ale przynajmniej nie jestem w dołku.
rewelacyjna jest dla mnie ostatnia zwrotka
"Tylko kamień kopnięty zamienia się w piach,
bo dla wielu znaczył wiele, teraz rozsypał się –
na kawałek jeden, zakończony wielokrotnym zerem."
- jak okrutnie nisko spada poczucie własnej wartości człowieka porzuconego...
Dodaj komentarz