Wiersze / Samotność
Niewidoczna samotność
Samotność przegląda się w lustrze
nie istnieje w nim – sen z powiek spędza
posiadanie cienia i brak własnego odbicia
a gdy noc przychodzi wszystko znika
pod gwiaździstym niebem czuje się nikim
i wie że ziemia po której stąpa jest jałowa
bo ziarno choć wewnętrznie bogate
na pustce nie wyrośnie
z przygnębienia uderzyła w lustro
powietrze szkło musnęło
nie istnieje w nim – sen z powiek spędza
posiadanie cienia i brak własnego odbicia
a gdy noc przychodzi wszystko znika
pod gwiaździstym niebem czuje się nikim
i wie że ziemia po której stąpa jest jałowa
bo ziarno choć wewnętrznie bogate
na pustce nie wyrośnie
z przygnębienia uderzyła w lustro
powietrze szkło musnęło
Koniecznie pomóż promować tę publikację:
| Statystyki: Ocena: +5 (+5,-0) Kategoria: Samotność Odsłony: 228 Komentarze: 3 Dodany: 07.07.2010 18:39 Edytowany: nigdy |
 jazzu
Status:offline 
|
 Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora | |
Oceny
Komentarze
Emilia
' Miłość jest najpiękniejszą realizacją
tych możliwości, które tkwią w człowieku '
- Karol Wojtyła
jazzu
bb
nawet cień przyjaciela wystarczy, by uczynić człowieka szczęśliwym
Dodaj komentarz