Wiersze / Samotność
Omnia subiecta sunt naturae
Głos wołającego na pustyni,
zwalnia czas w klepsydrze przeznaczenia.
Zmagamy siÄ™ z niÄ… odosobnieni,
kości zostaną nam do zebrania.
Płyniemy na fali braku czasu,
z naszych łódek pozostały deski.
Nie uniesie nas tratwa z marazmu,
broni oceanu mur niebieski.
Wszystko, co posiadajÄ… samotni,
unoszÄ… na bezbarwnym powietrzu.
Tylko siwizna dotyka ich skroni,
i wiatr roznosi garstkÄ™ kurzu.
zwalnia czas w klepsydrze przeznaczenia.
Zmagamy siÄ™ z niÄ… odosobnieni,
kości zostaną nam do zebrania.
Płyniemy na fali braku czasu,
z naszych łódek pozostały deski.
Nie uniesie nas tratwa z marazmu,
broni oceanu mur niebieski.
Wszystko, co posiadajÄ… samotni,
unoszÄ… na bezbarwnym powietrzu.
Tylko siwizna dotyka ich skroni,
i wiatr roznosi garstkÄ™ kurzu.
Koniecznie pomóż promować tę publikację:
| Statystyki: Ocena: +4 (+4,-0) Kategoria: Samotność Odsłony: 148 Komentarze: 2 Dodany: 10.07.2010 12:16 Edytowany: 10.07.2010 12:47 |
jazzu
Status:offline
|
Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora | |



Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora
Oceny
Komentarze
jerzykujas
Pozdrawiam
jazzu
Dodaj komentarz