Wykonawca: Whitehouse (Magiera & LA)
Gatunek: Hip hop
Cena: 34,49 zł
Rok wydania: 2009
Producent: Warner


W hip hopie można szukać dwóch rzeczy: muzyki i/lub przekazu. Niestety, rzadko zdarza się tak, by słuchacz otrzymał w pełni to, czego szukał. Jednak dwaj producenci ze Śląska - znani jako Whitehouse - pokazali, że hip hop może się poszerzyć o kolejne horyzonty. Teraz "poeci ulicy" połączyli się z najbardziej znanymi wierszami w polskiej literaturze pięknej, tworząc coś, czego jeszcze na polskim rynku nie było.

Parząc na trakcklistę nie można na niej nie zawiesić oka, bo jest to kolejna składanka Magiery i LA na miarę słynnej trylogii "Kodex". Na płycie można usłyszeć głosy takich artystów jak: donGURALesko, L.U.C., Peja, Trzeci Wymiar czy PIH. Ale gdyby to było mało, artyści recytują w unikalny dla siebie sposób wiersze poetów z różnych epok, do tego przy mistrzowskich bitach duetu producentów. Artyści pokazali, że potrafią wykorzystać swój talent i dostosować do specyficznych warunków, jakie wymuszają na nich wiersze (akcent, erudycja, rytm), sprawili tez tym samym niezwykły prezent dla nauczycieli języka polskiego. Teraz już nie mogą narzekać, że młodzież nie czyta poezji - młodzi będą jej słuchać, dzięki czemu "Reduta Ordona" Mickiewicza znów będzie na ustach.

Pewnie zastanawiacie się, jakie syntezy zaszły w tym niezwykłym koktajlu - znajdują się tu mianowicie: wiersz Adama Asnyka "Poeci do publiczności", który zaprezentował nam Wall-E, "Lokomotywę" wykonała zaś jedyna kobieta na składance – Lilu; "Mochnackiego" Jana Lechonia "wyrecytował" donGURALesko przy świetnym akompaniamencie fortepianu, co przemawia za tym, by panowie częściej razem nagrywali. Jeżeli ktoś szuka spokoju, to znajdzie go przy recytacji wiersza S. Wyspiańskiego "Niech nikt nad grobem mi nie płacze" w wykonaniu Sokoła, który swoim głębokim głosem potrafi przyprawić o ciarki na plecach. Chcąc posłuchać utworu Kaczmarskiego warto odpalić "Pijaka" w wykonaniu Peji, który swoim flow wzniósł go na wyższy poziom.
Niezbyt zachwyca natomiast L.U.C. ze zbytnim ekspresjonizmem oraz Roszja – artysta, o którym było głucho przez dłuższy czas i cisza mogłaby trwać nadal. Na końcu tracklisty pojawiają się utwory przedstawiające to, co poeci lubią najbardziej tj. "Lubię kiedy kobieta" w wykonaniu PIH-a, który trochę za bardzo ukazał zwierzęcość uczucia, niż jego erotyzm. Artysta ma też prawo się sprzeciwić i tak oto – "Całujcie mnie wszyscy w dupę" zaprezentował Fokus. Składankę kończy OSTR z utworem "Krótki wiersz o Jaromirze Jagrze" mówiącym o społeczeństwie otaczającym poetów, który w żaden sposób nie zawiedzie fanów Adama Ostrowskiego.

Jeżeli chodzi o plusy i minusy płyty, to na pochwałę zasługuje pomysł Bogusława Pezdy, by połączyć w nienaganny sposób poezję z dwóch sfer życiowych. Oklaski powinni zgarnąć producenci, gdyż ich bity potrafią zadziałać na uczucia oraz idealnie zgrały się z wierszami poetów.
Do wykonania niektórych utworów można mieć życzenia, ale jak na pierwszy taki projekt w Polsce - wyszło ciekawie. Na minus zasługuje według mnie okładka - w żadnej sposób nierzucająca się w oczy. Cena płyty zostaje na polu neutralnym, bo nie jest ona ani za droga, ani jakoś supertania, dzięki czemu w moich oczach krążek uzyskał 9/10 pkt.

Zalety:
- pomysł
- świetne bity
- przekaz
- innowacyjność

Wady:
- okładka
- niekiedy wykonanie kuleje