Wiersze / Zamyślenie
Pomiędzy myślą a pocztą
już dawno przestałem wierzyć
że dostanę list z przeszłości
serce wypalonego feniksa – nic nie jest wieczne
pokryty popiołem w ramach skruchy
upuszczam łzy na jałową glebę
powstają czarne drzewa – ponury las niedorzeczności
skaleczyłem się wchodząc w maliny
wilcze jagody zatruły mi krew
a teraz i ona w piach
upoważniony do wyboru
przestałem dłubać w sobie
list bez daty ważności
rozdarty – nieposkładany
papierowy konglomerat
że dostanę list z przeszłości
serce wypalonego feniksa – nic nie jest wieczne
pokryty popiołem w ramach skruchy
upuszczam łzy na jałową glebę
powstają czarne drzewa – ponury las niedorzeczności
skaleczyłem się wchodząc w maliny
wilcze jagody zatruły mi krew
a teraz i ona w piach
upoważniony do wyboru
przestałem dłubać w sobie
list bez daty ważności
rozdarty – nieposkładany
papierowy konglomerat
Koniecznie pomóż promować tę publikację:
| Statystyki: Ocena: +7 (+7,-0) Kategoria: Zamyślenie Odsłony: 187 Komentarze: 4 Dodany: 07.08.2010 12:29 Edytowany: nigdy |
jazzu
Status:offline
|
Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora | |



Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora
Oceny
Komentarze
Emilia
' Miłość jest najpiękniejszą realizacją
tych możliwości, które tkwią w człowieku '
- Karol Wojtyła
andersen
"ponury las niedorzeczności"- świetne!!!!
andersen
paula110
Dodaj komentarz