Lśnisz jak paznokieć nastolatki w sobotnie przedpołudnie.
Krągłością kształtów przypominasz obrazy Rubensa.
Zapadam się w Twój przyjaźnie ustawiony ,skórzany fotel.
Pieścisz moją dłoń dotykiem mahoniowej kierownicy
chwalÄ…c siÄ™ subtelnie
wszystkimi znaczeniami kolorów tablicy rozdzielczej.
Zielony guzik odczytuje linie papilarne wybranego palca.
Świadomy Twojej potęgi daję Ci życie wprawiając w ruch sześć tłoków
zawieszonych na miękkich panewkach wału korbowego.
Słyszę cichutką pracę Twoich dwudziestu czterech zaworów
napędzanych wałkiem rozrządu.
Nagrzewasz siÄ™ powoli wsysajÄ…c wysokooktanowe paliwo.
Twój apetyt tworzy wir w baku.
W rytmie na trzy czwarte w kolejności zapłonu
iskrą cie zapładnia elektroniczny stróż.
Twoje sześćset koni czeka na skok.
Wciskam pedał gazu a Ty ryczysz jak rozjuszony lew.
Trzy sekundy do setki wciskają w miękki fotel.
Turbosprężarki śpiewając doładowują kolejne bary niestrawionego paliwa
wymieszanego ze sprężonym powietrzem.
Napęd przeniesiony na wałek atakujący koło talerzowe
wprawia w ruch kosz satelitów ,które napędzają półosie.
Po przekroczeniu setki ,automatycznie włączasz twarde zawieszenie.
Z ogromną prędkością mijamy Mac Donalda.

ProszÄ™ pana! proszÄ™ pana!!!
hamburger i frytki

Odbieram szarą torbę ,włączając kluczykiem mojego dewoo.
Do domu zostało jeszcze dziewięć kilometrów.