Mistrz Zen ulepił z gliny kulę. Postawił ja przed oczami uczniów i zapytał - co to jest?
Uczniowie opisali szczegółowo swoje odczucia i wrażenia jakich doświadczyli dotykając glinianej kuli.
Mistrz rozgniótł kule jednym gestem miażdżąc ją sandałem .
- zapytał - co to jest ?
- błoto - odpowiedział jeden z uczniów.
Nauczyciel wskazał palcem na swojego ucznia – kim on jest ?


Cisza................................


Bardzo często słowa oddalają nas od prawdziwej rzeczywistości. Stają się wizją iluzorycznego umysłu. Teoretyczne wyjaśnienia świata zakotwiczają naszą uwagę w chęci zrozumienia jego zjawisk. Natłok logicznych myśli umieszcza nas w labiryncie objaśnień. Rzeczywistośc której dotykamy i postrzegany przestaje być rzeczywistością. Chęcią zrozumieniem ubieramy ją w warstwy ubrań. Nazywając cokolwiek przypisujemy iluzoryczne etykiety, które w najmniejszym stopniu nie oddają natury nagiej prawdzie.
Zatem, jak zrozumiec świat?
jak zbliżyc się do Boga?
W jaki sposób dotknąc prawdy?

Świadomym wyrażaniem wszystkiego co nas otacza.
Jeśli porzucimy iluzje myśli, iluzje słowa i mowy, zbliżymy się do prawdy o nas samych. Staniemy się nadzy, pozbawieni uprzedzeń, prawdziwi. Nawet jedno stwierdzenie, że coś JEST jakieś... jest już iluzją, bo tak naprawdę nie możemy być przekonani, czy coś, albo ktoś jest takie jakie nam się wydaje być.
Myśli, mowa, iluzja słowa.... to jeden z powodów, dla których Bóg nie ma imienia.
Duchowa rzeczywistośc wyraża się swoim najprostrzym istnieniem, kiedy staniesz się jej czystym wyrazem zapada -
Cisza................................



Kamallah