Chaber, kÄ…kol i mak,
w złotym łanie pszenicy
skarżą się na niedolę,
i żywot pasożytniczy.

Pszenica świadoma siebie,
swojego przeznaczenia,
falujÄ…c lekko na wietrze
powtarza bez wytchnienia:

Pszenica to jest ZBOŻE,
ZBOŻE, nie jakaś trawa,
ja jestem ważną rośliną,
mnie siÄ™ po prostu uprawia.

Poucza chwasty codziennie,
że trzeba trwać w rygorze,
by zebrać ziarnko do ziarnka
i żeby z tego była
UF!
tak pożyteczna miarka.
Pszenica wie, po co rośnie!
Pszenica wie, po co żyje...

Chaber fuknął złośliwie:
ALE OD NIEJ SIĘ TYJE!