Wieczny milczek i maruda,
starzec, ale jeszcze sprawny,
na zaloty naparstnicy
całkiem zgrabnej starej panny,
chrząknął, mruknął, tors wyprężył;

- Chociaż starzec, alem niezły.
sprawność, siła i języki!
- A poza tym przecież widać,
że...nie jestem jeszcze brzydki.

Usztywniony zalotami,
zdania gładkie wiecznie prawił,
popisywał się mądrością
i siedmioma językami.

Zapomniana naparstnica
cicho na to wyszeptała;
- Kiedy w końcu już przestaniesz?
- Kiedy chociaż spojrzysz na mnie?