Jego oczy, spoglądające na nią od kilku sekund. Zerkające za jej stąpaniem na przeciw jego osoby. Ona uśmiechnięta, korzystająca z każdej sekundy życia. Zaciekawiona jego intensywnym wzrokiem, jakby wyrażał przez niego swoje uczucia. W jednym momencie czas stanął w miejscu. We dwoje wyłączeni z świata otaczające ich osoby. Niby wielka cisza, ale spojrzenie było ważniejsze by zrozumieć tę magię. Rozerwali na moment ten czar, ale powrócił niebawem. Już następnego dnia przechodzą koło siebie w takiej samej aurze jak ostatnio! Obydwoje zaciekawieni reakcją partnera zerkają z niewinnością. Niby wielka pustka, ale oddają się marzeniom. Jednak, nie spodziewała się rozłąki. Wypowiadane słowa w żartach, skłonne do umieszczenia w historii prawdziwych zdarzeń. Mówiła przyjaciółce, że jeśli go spotka następny raz to oznacza jakiś "znak". I bach! Wyszła z domu, nie spodziewała się kompletnie, a tu on. Jego wzrok olewczy, błysk w oczach zanikł. Złączyła swoje myśli z rana, ostatnich dni i teraz. Jednoznacznie uznała, że to głupota. Zamiast znaku był to po prostu zbieg okoliczności. Rozmarzona, zatapiająca się w marzeniach z chwilą otrząsnęła się i poszła dalej. Z czasem wywnioskowała, że sama wykreowała swoją banalnie i przesadnie ambitną bajkę...