Hanemann jest książką interesującą, a zarazem bardzo przejmującą. Opowiada o losach wolnego miasta Gdańsk w latach trzydziestych. Dane jest nam więc oglądać świat w trakcie wojny i tuż po niej, kiedy do miasta wprowadzają się Polacy. Widzimy ludzi, próbujących ułożyć sobie życie na nowo, a także tragedie jednego z bohaterów powieści - Hanemanna, którego narzeczona utonęła w katastrofie stateczku pasażerskiego przy molo w Glettkau-Jelitkowie. Zdarzenie to naznaczyło bohatera, profesora anatomii, bardziej niż wojenna zagłada Gdańska. Odtąd nic już nie przynosiło pocieszenia. Bohater zamyka się w swoim mieszkaniu i nie potrafi, tak jak inni wyjechać z miasta. Być może tylko tutaj czuje więź z narzeczoną, ponieważ Zatrzymują go wspomnienia. Przejmujący jest także obraz Polaków, którzy szukają w wolnym mieście mieszkania dla siebie, mając jednocześnie śwadomość, że aby oni mogli tu zamieszkać, ktoś inny musiał stąd uciekać. Jak więc mają zacząć nowe życie?. Ważny w utworze jest także opis świata rzeczy materialnych, które są niemymi świadkami tragicznych wydarzeń oraz stają się świadectwem wojny ginąc w pożarach, bezwolnie przechodząc w cudze ręce czy niszczejąc w obcym otoczeniu. Są symbolem pustki, opuszczenia, obcości świata oraz niepowrotności przeszłości.

Ksiązke bardzo swobodnie i dobrze się czyta, a jednocześnie otwiera ona wiele możliwości interpretacyjnych i skłania do refleksji. Zachęcam do lektury.