Wstęp

Na łamach Polnistycznie.info rusza cykl warsztatów poświęconych poezji.
Warsztaty kierujemy do osób, które zaczynają pisać, chcą sprawdzić swoje umiejętności lub po prostu czytają dla przyjemności.

Jest to pewien eksperyment, idea która może na stałe zagościć na łamach portalu. Z chęcią wysłuchamy wszystkich propozycji, uwag i komentarzy. To dla Was, drodzy czytelnicy powstaje ten cykl i to Wy zdecydujecie o jego formie.

Warsztaty 08.09.2009

Na początek przyjrzyjmy się utworowi nadesłanemu przez anonimowego użytkownika portalu (mogę jedynie zdradzić, żę jest to kobieta).

Otwórz serce

Otwórz swoje ramiona,
taka jestem ciebie stęskniona.
Otwórz swoje serce raz jeszcze,
znajdź w nim miejsce dla mnie,
może się zmieszczę.

Otwórz serce dla siebie,
usiądź przy mnie, daj rękę
i nie bój się już niczego,
zobaczysz, będzie nam pięknie.

Otwórz serce
na nas - dla nas.

Zastanówmy się teraz co można zmienić, poprawić.

Przede wszystkim praca jest zbyt prosta, temat mało odkrywczy, ale przyjrzyjmy się jej bliżej.
Zobaczmy - autorka powtarza kilkakrotnie to samo słowo - otwórz. Pojawia się ono w treści czterokrotnie i występuje dodatkowo w tytule. Blisko siebie jest słowo - swoje, w wersie Otwórz swoje ramiona oraz Otwórz swoje serce raz jeszcze. Wiersz zawiera dużo niepotrzebnych słów, które tylko go zaśmiecają.

Spróbójmy wyrzucić nadmiarowe słowa i skróćmy go troszkę, zobaczymy co nam wyjdzie, OK?

Otwórz serce

Otwórz dla mnie ramiona,
taka jestem stęskniona.
Otwórz serce raz jeszcze -
może się w nim zmieszczę?
Usiądź przy mnie, daj rekę...
może będzie znów pięknie?

I jak? Sens ten sam, a przekaz bardziej strawny.

Podsumowanie

Zapraszam do dyskusji na temat prezentowanego wiersza oraz nadsyłania własnych prac na warszaty (wiersz wyślij za pośrednictwem portalu w pole Odbiorca wpisując warsztaty).

M.