WĄTPLIWOŚĆ


Uciekająca nicość złych snów, granica wiedzy doskonałej
dokładności oczu zmysłowości, jak bursztyn w wirze wodospadu
spaść jak liść na cmentarne zwierze podłej ludzkości
wątpliwość słów, wątpliwość skojarzeń chwil miłości
przez zmartwychwstanie do skojarzenia między snem a jawą
niematerialność jako akt poznawczy cierpienia duszy bez ciała
złota liczba, złota proporcja, odwrotność w zamyśleniu,
w głuchym i nędznym cierpieniu jako że dusza jest pewna
jak dowieść ze ciało się nie myli, nie ucieka od przestępstwa
zbrodniarzem nazwany nawet ten najwytrwalszy
ja sam suchości ust i palców, w doskonałości własnych wierzeń
i czasami niejako zadziwiających odkryć, samobójstwo ciała
czemu poddane jest patrzenie tak na świat?

Pierwsza zasada jest istnienie duszy bez współistnienia ciała
a czy cały świat istnieje, prócz oczu mych i słów
odnaleźć słowo klucz, klucz moim przedmiotem badań i wierzeń
wiara odchodzi w zapomnienie i rozpuszczalność łask ograniczenia
oderwać się właśnie od takiego ograniczenia, odkryć samego siebie
zostać wrodzonym w swój własny umysł, konstrukt myślowy
intuicja osobistości owa podpowiada stop
droga najpewniejsza owa

Druga zasada najbardziej pożyteczną jest pomoc w zepsuciu naszych obyczajów
zdawać by się mogło ze miałem współżyć z czynnościami myśli
dobrym zamiarem umiarkowania jest istnienie nie sądzenia żadnej rzeczy
być nieskończonym, wiecznym, niezmiennym jako odwrócenie
wątpienia, niestałości, smutku i podobnych własności zmysłowych i cielesnych


Przez zwątpienie do szczerości i odpowiedzialności
nie powiedzieć dlaczego tylko dziękuje
oszalałych twierdzeń moc jak winna roślina upada