Tym wierszem chciałam się pożegnać z Wami:) myślałam że dam radę by więcej czasu poświęcić Wam :) niestety życie czasem inaczej się układa:) nie mogę tylko wstawiac wiersze i czekać na Wasze komentarze:) wiem jak to działa:) ale nie udało mi się i z prognoz wynika że jeszcze długo tak kiepsko będzie :) będę do Was jednak wpadać by poczytać:) a wiersz dedykuję tym wszystkim rodzicom którzy ..... no właśnie... są tylko dawcami


widziałam obrazy z życia jak z horroru
pijane kobiety w objęciach zbyt wielu
tam brudne pełne szkło jest miarą honoru
i życie się toczy bez plam na sumieniu

widziałam jej rękę w górę uniesioną
z impetem smagała drobne wątłe ciało
oczy nienawistne twarz mocno przekrwionÄ…
jeszcze kilka ciosów bo tych wciąż za mało

pamiętam ten obraz jest żywy do dzisiaj
ilekroć go wspomnę to zawsze się wzruszam
zapłakane dziecko trzyma w rękach misia
wyszeptując słowa- nie bij mnie mamusiu