strach pomyśleć co by się stało
gdybyśmy wtedy tamtędy nie przechodzili

ominęłyby nas narodziny przepiórek
nie widzielibyśmy kwitnącego bukszpanu w ogrodzie sąsiadki
ani grupy maratończyków biegnących ulicą

mogliśmy wykrzyczeć na dwa gardła niewytłumaczalną radość
oto nareszcie znaleźliśmy dla niej godziwe pomieszczenie
budując dom na głównej ulicy miasta
w którym pachniało morzem i dojrzewającymi gruszkami
z wargami spalonymi od letniego skwaru szukaliśmy cienia

powróciliśmy do ciepłych krajów jak ptaki wędrowne
do gniazda ludzkiego domostwa gdzie piekliśmy chleb
chwytając w dłonie łagodny oddech powietrza

teraz mówimy o tym co tu pozostało
topiÄ…c w rzece tysiÄ…ce dni
wspomnieniami moglibyśmy obdarzyć cały kontynent