codziennie inne umieranie
cykliczne więdnięcie ramion
jakby młodość schodziła ze sceny
zbierajÄ…c oklaski hodowane w glinianych doniczkach

przypuszczalnie wielka przemiana zdarza się każdemu
mgliste poranki dławią jak kwitnące kaktusy
skrzypią ciała w świecie złożonym z pamięci
dzierganej równo prostymi ściegami

brakuje już miejsca na nagłe upadki
trzeba będzie zacząć chodzić do muzeum
by zobaczyć bezbarwne portrety
nieodpornych na myśli zaplatane w warkocze

ćwiczą loty bez skrzydeł
a lęk odrasta jak świeża trawa na dłoniach