Wiersze / Smutne
Nie widać mnie wśród ziaren piasku
może dlatego że śmierć
sprawiła przykrą niespodziankę
dni zlewajÄ… siÄ™ w sznurek
może dlatego że widziałam cię dzisiaj
wlokÄ… siÄ™ nitki tamtego uczucia
nie wierzę już własnej schizofrenii
odruchowo sprawdzam jaźń
pakujÄ…c deszcz w foliowe torebki
nade mną niebo nakrochmalonych słów
jak sufit z życiem wali się na głowę
dlatego nie sypiam już wcale
gdy pod stopami czuję ruchy pamięci
cisza nazywa mnie swym imieniem
uczę się być mała jak serce ryby
sprawiła przykrą niespodziankę
dni zlewajÄ… siÄ™ w sznurek
może dlatego że widziałam cię dzisiaj
wlokÄ… siÄ™ nitki tamtego uczucia
nie wierzę już własnej schizofrenii
odruchowo sprawdzam jaźń
pakujÄ…c deszcz w foliowe torebki
nade mną niebo nakrochmalonych słów
jak sufit z życiem wali się na głowę
dlatego nie sypiam już wcale
gdy pod stopami czuję ruchy pamięci
cisza nazywa mnie swym imieniem
uczę się być mała jak serce ryby
| Statystyki: Ocena: +4 (+4,-0) Kategoria: Smutne Odsłony: 269 Komentarze: 5 Dodany: 19.10.2009 19:31 Edytowany: nigdy |
wiktoria
Status:offline
|
Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora | |



Powiadamiaj mnie o nowych publikacjach tego autora
Oceny
Komentarze
paula110
odruchowo sprawdzam jaźń
pakujÄ…c deszcz w foliowe torebki
swietnie,naprawdÄ™ dajesz czadu Wiktorio,pozdrawiam
jazzu
wiktoria
Wiesz Jazzu, dopiero kiedy napisałeś, że tytuł jest pierwszym wersem, zauważyłam, ze rzeczywiście nim jest. Przyznam, że to było nie zamierzone, taki tytuł wymyśliłam i już, a przypadkowo zlał się w całość. Widać intuicja przydaje się w poezji. Dziękuję za opinię i pozdrawiam:)
savko
jerzykujas
Dodaj komentarz