językiem szarpię powietrze
wyrywam się z góry w dół
wypadam ci z ręki

nieporadny jesteÅ›
wpatrując się w listki sałaty
przestajesz umierać
rytmicznie

zwyczajna ludzka ręka podaje kanapkę
twoja przywiÄ…zana do karabinu
przeniosła się do czyśca

podobno ci którzy pogubili klucze do spiżarni
wpadli w sieci kłusowników
podobno jutro wciąż będzie jesień